Pałac w Gościeszynie

Pałac na południowy zachód od Poznania, powstały w wyniku przebudowy starszego dworu w latach 1904–1911. Jego obecny wygląd stanowi przykład późnego historyzmu architektonicznego, stylu rozpowszechnionego na przełomie XIX i XX wieku w pruskich rezydencjach na dawnych terenach wschodnioniemieckich między Pomorzem, Wielkopolską a Śląskiem. Połączenie różnych stylów historyzujących – neogotyku, neorenesansu oraz form romanizujących – nadaje budowli eklektyczną formę.

Fasada została w całości wykonana z jasnego piaskowca i wykończona boniowaniem, które nadaje bryle klasyczną monumentalność. Wieńczący budynek krenelaż oraz zintegrowana dzwonnica tworzą efekt obronnej rezydencji o funkcji wyłącznie reprezentacyjnej. Ryzalit środkowy akcentuje loggia z kolumnadą, balustradą i arkadami półkolistymi, prezentująca motywy neorenesansowe z wpływami florenckimi.

We wnętrzach zachowały się elementy z epoki: hol wejściowy z zabytkowymi, giętymi drewnianymi schodami, biblioteka z oryginalną zabudową stolarską oraz dobudowana od wschodu, dwukondygnacyjna sala balowa z balkonem.

Do lat 90. XX wieku pałac służył jako dom dziecka, a obecnie, w 2026 roku, po raz pierwszy od czasu prywatyzacji jest oferowany na sprzedaż.