Dwór Vormsāte (Wormsahten) położony jest w jednej z najbardziej malowniczych części Kurlandii, między wzgórzami Embute a doliną rzeki Venta/Windau. Dwór Wormsahten znajduje się około 1 km od Nīkrāce, po lewej stronie rzeki Šķērvele. Nieruchomość przecina najszybsza rzeka Kurlandii, Šķērvelis, która w 2009 roku została uznana za najczystszą rzekę Łotwy.
Dawny park krajobrazowy był pierwotnie największy i najstarszy w krajach bałtyckich, wymieniany w licznych międzynarodowych katalogach ogrodów i parków oraz w kronikach XVIII i XIX wieku. Bezpośrednio przed dworem rzeka została spiętrzona w niewielki staw, który można podziwiać z domu głównego. W przeszłości drewniany most łączył górne piętro dworu z przeciwległym brzegiem i prowadził dalej do parku.
Posiadłość należała od XV wieku do starożytnej bałtyckiej rodziny von Rosen. Von Rosenowie utracili dwór podczas szwedzkiej redukcji majątków, ponieważ opowiedzieli się po stronie Johanna Reinholda von Patkula, obrońcy praw szlachty inflanckiej i kurlandzkiej. Nowym właścicielem została rodzina von Schlippenbach, której przypisuje się wersję budynku z 1809 roku.
Książka z 1809 roku Malownicze wędrówki po Kurlandii barona Ulricha von Schlippenbacha już wtedy wspominała, że na dworze Wormsahten stoi dom, który „łączy nowe i jednocześnie stare gotyckie formy mieszkalne, dwupiętrowy”. Ulrich von Schlippenbach szczegółowo opisuje także tajemniczy park Wormsahten.
Następnie posiadłość kilkakrotnie zmieniała właścicieli. Po baronach von Fircks i von Roenne w 1856 roku ostatecznie przeszła w ręce rodziny von Hahn, która pozostała właścicielem aż do nacjonalizacji w 1922 roku.
Podstawowa forma domu powstała prawdopodobnie w 1568 roku, za czasów rodziny von Rosen. Przebudowa z 1809 roku wydaje się niewiele zmieniła archaiczny charakter domu. Podczas zamieszek w 1905 roku dwór spłonął i został starannie odbudowany pod nadzorem ryskiego architekta Wilhelma Ludwiga Nicolai Bokslaffa.
Dom ma dwie kondygnacje, siedem osi i zwieńczony jest dużym dachem mansardowym. Od południowego szczytu przylega wieża schodowa. Od strony rzeki dwa środkowe okna, które oprawiają drzwi (prawdopodobnie dawny dostęp do mostu), są znacznie większe, co łagodzi surową fasadę.
Pierwsze poddasze jest doświetlone trzema dużymi lukarnami, co czyni je w pełni zamieszkalnym. W ostatnich latach dom przeszedł znaczną renowację: dach i konstrukcja dachowa, belki i słupy, nowe drewniane okna i drzwi dębowe, schody oraz przygotowanie pod ogrzewanie podłogowe na pierwszym piętrze. Poddasze również jest przygotowane do adaptacji.
Do zespołu należą: dom ogrodnika (200 m²), magazyn na warzywa (100 m²), stajnia, stodoła, garaż na trzy samochody, skład drewna, sauna nad brzegiem rzeki, dwa stawy rybne, studnia (80 m) oraz kilka fundamentów pod budynki gospodarcze.
Cała nieruchomość obejmuje 20,37 ha, w tym 12,37 ha parku i lasu, 6 ha gruntów ornych i 2 ha zajmowane przez dwór i jego kompleks budynków.
