Położony w otoczeniu ponad dwuhektarowego parku krajobrazowego pałac w Naroku należy do najbardziej charakterystycznych historycznych rezydencji regionu. Obecny wygląd budowli ukształtowany został w latach 1865–1869 przez Friedricha von Wichelhausa, który nadał jej rzadko spotykany na Śląsku styl angielsko-bizantyjski.
Bryłę pałacu tworzą liczne wieżyczki, krenelaże, dekoracyjne sterczyny oraz dominująca nad założeniem wieża. Frontowy ryzalit zachował oryginalny kartusz herbowy z inicjałami fundatora „F.W.” i datą ukończenia przebudowy – 1869.
Według dokumentacji Narodowego Instytutu Dziedzictwa powierzchnia użytkowa pałacu wynosi około 1800 m². Historyczny układ wnętrz przewidywał reprezentacyjne sale na parterze, pomieszczenia salonowe na pierwszym piętrze oraz apartamenty gościnne na kondygnacji najwyższej.
Rezydencję otacza park ze starodrzewem, fontanną oraz licznymi nowymi nasadzeniami. Całość wyposażona jest w automatyczny system nawadniania. Na terenie założenia znajdują się ponadto trzy budynki gospodarcze przeznaczone do dalszej adaptacji oraz budynek garażowy.
Do posiadłości prowadzą trzy niezależne wjazdy. Historyczna droga dojazdowa, rozległe utwardzone powierzchnie wokół pałacu oraz alejki spacerowe podkreślają charakter całego założenia. Teren jest ogrodzony.
Pałac wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem 2021/76 z dnia 23 sierpnia 1976 roku.
Narok położony jest około 9 kilometrów od centrum Opola. Lokalizacja łączy spokojne, wiejskie otoczenie z dogodnym dostępem do infrastruktury miejskiej oraz połączeń komunikacyjnych regionu.
Prezentacje odbywają się wyłącznie po wcześniejszym uzgodnieniu terminu.
Szczegółowa dokumentacja oraz dodatkowe materiały dostępne są na życzenie zainteresowanych stron.
